Συναγωνιστές και συμπατριώτες,
Οι Επιτροπές αγώνα για τη σωτηρία του Πάρνωνα, του Μαίναλου και των άλλων ορεινών όγκων ενάντια στην επέλαση των επιχειρηματικών ομίλων των ΑΠΕ, όλα αυτά τα χρόνια:
1. Έχουν αναδείξει και συνεχίζουν να αναδεικνύουν τις αιτίες του προβλήματος και τους υπαίτιους για αυτή την πορεία
Το κέρδος μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων είναι η αιτία. Γι’ αυτό προωθήθηκε και προωθείται: Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, η πράσινη μετάβαση, η Ελλάδα ενεργειακός κόμβος.
Η κυβέρνηση υλοποιεί με σχέδιο τη στρατηγική του κεφαλαίου για να δώσει διέξοδο σε υπερσυσωρευμένα κεφάλαια που δεν μπορούν να επενδυθούν με ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους. Αυτό συμβαίνει σ' όλη την ΕΕ και όχι μόνο στην Ελλάδα.
Γι΄αυτό η ΕΕ, όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις και τα κόμματα που στηρίζουν την πολιτική του κέρδους:
- Ψήφισαν το Μάαστριχτ όλοι μαζί το 1992 που έβαλε τα θεμέλια της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας
- Τριχοτόμησαν τη ΔΕΗ το 2010 σε ΑΔΜΗΕ, ΔΕΔΔΗΕ και ΔΕΗ (Παραγωγή, διανομή, εμπορεία)
- Θέσπισαν το χρηματιστήριο ενέργειας το 2017
- Προώθησαν την απολιγνιτοποίηση σταδιακά από το 2000 έως το 2020 που αποφάσισαν το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων.
Όλοι μαζί μας έλεγαν πριν 20 και 30 χρόνια ότι με την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με τον ανταγωνισμό θα έχουμε φθηνό ρεύμα, θα έχουμε πολλές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίες.
Η πραγματικότητα όμως που ζούμε είναι ενεργειακή φτώχεια για το λαό, οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος και των καυσίμων έχουν εκτοξευτεί στα ύψη. Τρέμει ο χαμηλοσυνταξιούχος, ο άνεργος, αυτός που αμείβεται με το βασικό μισθό να ανοίξει το θερμοσίφωνα, την κουζίνα, το κλιματιστικό. Την ίδια ώρα που 5 εταιρείες ενέργειας έχουν δισεκατομμύρια κέρδη, εμάς μας κόβουν το ρεύμα όταν δεν μπορούμε να το πληρώσουμε επειδή είναι πανάκριβο.
Με την απελευθέρωση έχουμε χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας με το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη. Όσο για τις καλά αμειβόμενες θέσεις που δημιουργούνται, ας το πουν στους εργάτες που συχνά σακατεύονται και κάποιοι δίνουν και τη ζωή τους στα εργοδοτικά εγκλήματα, στους εργαζόμενους στα εργοτάξια κατασκευής των αιολικών και φωτοβολταϊκών, στους εργαζόμενους στις εταιρίες φύλαξης που δουλεύουν 10ωρα και 12ωρα με βασικό μισθό, σε άθλιες συνθήκες δουλειάς.
Μπροστά στην αύξηση των κερδών τους δεν υπολογίζουν τίποτα. Δεν υπολογίζουν ανθρώπινες ζωές, θα υπολογίσουν δάση και δασικές εκτάσεις, ειδικές ζώνες προστασίας και φυσικού κάλους, αρχαιολογικούς και πολιτιστικούς χώρους και παραδοσιακούς οικισμούς;
Κανένα εναλλακτικό μοντέλο δεν μπορεί να μετατρέψει το χρηματιστήριο σε φιλανθρωπικό ίδρυμα για τις κοινωνικές ανάγκες. Είναι εργαλείο στα χέρια των ομίλων της ενέργειας που καθορίζει τις τιμές με γνώμονα την αύξηση των κερδών τους.
Όπως και καμιά αύξηση των ενεργειακών κοινοτήτων δεν μπορεί να αναιρέσει τους νόμους που λειτουργεί η οικονομία της αγοράς, όπου «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό». Μεταξύ 2018 και 2023 συστάθηκαν 1.689 ενεργειακές κοινότητες και είδαμε τα αποτελέσματα... Τώρα οι όμιλοι ετοιμάζονται να «σκουπίσουν» από την αγορά αρκετούς μικρούς παραγωγούς. Οι όμιλοι και το κράτος τους καθορίζουν σε τελευταία ανάλυση το κόστος υποδομής, τα δάνεια, τους όρους κρατικής επιδότησης των μικρών παραγωγών.
Τώρα οι συνένοχοι για τη σημερινή κατάσταση, κυβέρνηση και συστημική αντιπολίτευση, μας καλούν να πληρώσουμε ξανά για να προχωρήσουν οι νέες επενδύσεις στην ανάπτυξη δικτύων, στην αποθήκευση.
Να πληρώσουμε και σαν φορολογούμενοι για τις νέες κρατικές ενισχύσεις και σαν καταναλωτές με τις πανάκριβες τιμές. Να αποδεχτούμε τα ελαστικά ωράρια και τα 13ωρα σαν εργαζόμενοι. Να πληρώσουμε και για τις νέες κρατικές ενισχύσεις της ενεργοβόρας βιομηχανίας και για τις επιδοτήσεις των θερμικών μονάδων φυσικού αερίου μέσω του νέου μηχανισμού διαθεσιμότητας ισχύος και για τις επενδυτικές και λειτουργικές ενισχύσεις των συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες.
Φτάσαμε σε σημείο η εγκατεστημένη ισχύς των ΑΠΕ να είναι ήδη μεγαλύτερη από όση απαιτεί η ζήτηση στη χώρα μας. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 12GW έργα ΑΠΕ σε λειτουργία και άλλα 15 GW με όρους σύνδεσης. Η μέγιστη ζήτηση στη χώρα δεν ξεπερνά τα 9GW. Έχουμε δηλαδή υπερπροσφορά παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ. Για να εξασφαλιστούν υψηλές τιμές ηλ. ρεύματος για την κερδοφορία των ενεργειακών ομίλων οι κυβερνήσεις παίρνουν μέτρα. Από τη μία δίνουν οικονομικά κίνητρα σε έργα αποθήκευσης ενέργειας σε “μπαταρίες γίγας” και από την άλλη συζητούν περικοπές στη διάθεση της παραγόμενης ενέργειας κατά 45%. Δηλαδή πέταμα στα σκουπίδια της περίσσιας ενέργειας για να μείνουν οι τιμές του ρεύματος στα ύψη.
Μας καλούν επίσης να πληρώσουμε για την ανάπτυξη δικτύων που θα διασφαλίσουν τα κέρδη των ομίλων παραγωγής και εμπορίας «πράσινης» ηλεκτρικής ενέργειας και τη μετατροπή της χώρας σε χώρο διέλευσης - τράνζιτ εξαγωγών από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική στην ΕΕ, με την απατηλή υπόσχεση ότι έτσι θα ενισχυθεί η ενεργειακή ασφάλεια και η ευστάθεια του συστήματος.
Λες κι αυτό που έλειπε στην Ισπανία του μπλακ άουτ ήταν οι επαρκείς σύγχρονες διασυνδέσεις με τη Γαλλία. Λες και δε γνωρίζουμε την τεχνολογική εξάρτηση από τους ανάδοχους υλοποίησης αυτών των σύγχρονων δικτύων, αλλά και τον κίνδυνο στρατιωτικών αντιποίνων και κυβερνοεπιθέσεων, όσο βαθύτερα μπλεκόμαστε στον ενεργειακό πόλεμο και στις ιμπεριαλιστικές αναμετρήσεις.
Η ανάδειξη του υγροποιημένου φυσικού αερίου σε στρατηγικό καύσιμο ηλεκτροπαραγωγής, η στροφή στις ΑΠΕ, η εγκατάλειψη της λιγνιτικής παραγωγής, αποτυπώνουν τη στρατηγική της «πράσινης μετάβασης», της ΕΕ, που προώθησαν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα.
Πριν λίγες μέρες μάλιστα ο πρωθυπουργός από τη Γαλλία δήλωσε ότι η Ελλάδα θα εξετάσει την είσοδο της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό της μείγμα.
Αποδεικνύεται λοιπόν, ότι διαχρονικά, όλες οι κυβερνήσεις της χώρας έχουν «βάλει το χεράκι τους» στη διαμόρφωση αυτής της πολιτικής που οδηγεί τον λαό στην ενεργειακή φτώχεια ενώ ταυτόχρονα τον βάζει στο μάτι του κυκλώνα του ενεργειακού πολέμου και των ανταγωνισμών για τους δρόμους μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, βασικές αιτίες των πολεμικών συγκρούσεων στην Ουκρανία, στη Γάζα, στο Ιράν, συνολικά στη Μέση Ανατολή και αλλού.
Αυτοί οι σχεδιασμοί δεν αφορούν τις ανάγκες μας αλλά τις ανάγκες για κέρδη κάποιων λίγων μεγάλων εταιρειών που θα κονομήσουν δισεκατομμύρια. Σε αυτούς θα πάνε τα δις ευρώ του ταμείου ανάκαμψης, του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης και των άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων. Δεν περισσεύουν ούτε ψίχουλα, γι’ αυτό δεν εντάσσονται σε αυτά τα προγράμματα οι αυτοαπασχολούμενοι μικροί έμποροι, οι βιοτέχνες, οι επαγγελματίες της περιοχής.
Οι αποφάσεις επιχορηγήσεων με ζεστό χρήμα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ μόνο στη Πελοπόννησο, φέρνουν τις υπογραφές των υπουργών της Ν.Δ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ.
Η διαμόρφωση των υποδομών π.χ. των δικτύων μεταφοράς αυτής της ενέργειας, των αδειοδοτήσεων τεράστιων αιολικών βιομηχανικών συγκροτημάτων στους ορεινούς όγκους της Πελοποννήσου, η κατάργηση ή η παράκαμψη περιορισμών που προστάτευαν δάση και δασικές εκτάσεις, που απαγόρευαν τέτοιες δραστηριότητες σε αναδασωτέες εκτάσεις, που όλος τυχαία είχαν καεί τα προηγούμενα χρόνια, εκεί που τώρα ξεφυτρώνουν ανεμογεννήτριες, φέρνουν τις υπογραφές όλων των κυβερνήσεων της Ν.Δ του ΣΥΡΙΖΑ του ΠΑΣΟΚ και των συγκυβερνήσεών τους.
Η κάθε κυβέρνηση έπαιρνε την σκυτάλη από την προηγούμενη και έκτιζε και το νομοθετικό πλαίσιο, που καθιστά ασύδοτη τη δράση των επιχειρηματικών ομίλων των ΑΠΕ και στηρίζει με ζεστό χρήμα και με κίνητρα αυτούς τους επενδυτές, που βαφτίζονται και προστάτες του περιβάλλοντος, αφού προωθούν την πράσινη ανάπτυξη.
Για να είναι λοιπόν αποτελεσματικός αυτός ο αγώνας πρέπει να έχει απέναντι τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προώθησαν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα και στήριξαν οι δυνάμεις τους σε όλα τα επίπεδα: από τη ΓΣΕΕ, την ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, Περιφέρεια και Δήμοι, προτάσσοντας άλλοτε τα «τριάντα αργύρια» των ανταποδοτικών και αντισταθμιστικών και άλλοτε ελίσσονται όταν είναι ενημερωμένος ο κόσμος και αντιδρά.
2. Επιπλέον οι Επιτροπές Αγώνα έχουν στόχους και αιτήματα που απαντούν στις σημερινές λαϊκές ανάγκες, και τέτοια είναι:
- Ρεύμα φθηνό για το λαό µε δραστική μείωση της τιμής του ρεύματος, με κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας του «Πράσινου τέλους» και των άλλων «ανταποδοτικών τελών», που επιβαρύνουν τους λογαριασμούς.
- Μείωση της τιμής του αγροτικού ρεύματος και του πετρελαίου για να επιβιώσει ο αγρότης, ο κτηνοτρόφος, ο μελισσοκόμος.
- Καμία διακοπή ρεύματος σε λαϊκά νοικοκυριά–μικρούς επαγγελματίες–αγρότες σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
- Καμία άδεια για ΑΠΕ στη περιοχή. Να απορριφθούν οι αιτήσεις και να ανακληθούν οι άδειες εγκατάστασης αιολικών - φωτοβολταϊκών και σταθμών αποθήκευσης ενέργειας. Να απομακρυνθούν ανεμογεννήτριες που είναι κοντά σε χωριά.
- Η κυβέρνηση να πάρει πίσω τους αντιπεριβαλλοντικούς νόμους που δίνουν γη και ύδωρ στους επιχειρηματικούς ομίλους για την εγκατάσταση αιολικών - φωτοβολταϊκών και μπαταριών αποθήκευσης ενέργειας.
- Να µην ιδιωτικοποιηθούν τα δίκτυα μεταφοράς ενέργειας, αντίθετα να προσληφθεί προσωπικό στον Α∆ΜΗΕ και ∆Ε∆ΔΗΕ. Να διατεθούν οι πόροι για τη συντήρηση-υπογειοποίηση και λειτουργία και όχι για αναβάθμιση και κατασκευή νέων δικτύων υψηλής τάσης για εξαγωγή ενέργειας στη κεντρική Ευρώπη.
Απαιτείται ριζικά διαφορετικός ενεργειακός σχεδιασμός με γνώμονα το σύνολο των κοινωνικών αναγκών και όχι την κερδοφορία των ομίλων.
Σχεδιασμός που θα έχει στόχο να διασφαλίσει συνδυασμένα τη φθηνή λαϊκή κατανάλωση, τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας, την προστασία του περιβάλλοντος, της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων του κλάδου και των κατοίκων.
Σχεδιασμός που θα διασφαλίσει την αξιοποίηση όλων των εγχώριων ενεργειακών πηγών των μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων, των λιγνιτικών αποθεμάτων, των υδρογονανθράκων, των ΑΠΕ, αλλά και της αποθήκευσης ενέργειας, επιλογή των κατάλληλων τεχνικών λύσεων για την ευστάθεια και τη συντήρηση των δικτύων, με γνώμονα τη λαϊκή ευημερία.
Η ενέργεια να γίνει κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα για να πλουτίζουν κάποιοι.
3. Τέλος σαν Επιτροπές Αγώνα έχουμε πρόγραμμα δράσης
Όπως γίνεται μέχρι σήμερα με αποφάσεις φορέων, με υπογραφές φορέων, πολιτών στο πλαίσιο πάλης, ενημερωτικές δράσεις, συγκεντρώσεις παντού, παράσταση στο Υπουργείο Ενέργειας που προγραμματίζουμε για τη συνέχεια ώστε να καταθέσουμε τις χιλιάδες υπογραφές που έχουμε μαζέψει και να απαιτήσουμε να σταματήσει η επέλαση των επιχειρηματικών ομίλων των ΑΠΕ σε Πάρνωνα, Μαίναλο και τους άλλους ορεινούς όγκους της περιοχής μας.
Συμπατριώτες και φίλοι,
Μόνο έτσι μπορούμε να τους δυσκολέψουμε σήμερα, να τους παρεμποδίσουμε, να τους καθυστερήσουμε, με προοπτική να ανοίξει ο δρόμος συνολικότερων αλλαγών στην οικονομία και την κοινωνία ώστε το ρεύμα να είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα. Γιατί κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων και προστασία του περιβάλλοντος είναι ΑΣΥΜΒΑΤΑ.
