Η σύσκεψη – συγκέντρωση για τη σωτηρία του Πάρνωνα και του Μαινάλου, που πραγματοποιήθηκε στον κινηματογράφο Τριανόν, προσέλκυσε πάνω από 250 πολίτες, Αρκάδες από την ευρύτερη περιφέρεια και κατοίκους ορεινών περιοχών, σε μια προσπάθεια να διαμορφωθεί ενιαίο μέτωπο ενάντια στην ανεξέλεγκτη εγκατάσταση αιολικών και άλλων ενεργειακών έργων στους ορεινούς όγκους της Πελοπόννησος.
Στην εκδήλωση παρενέβη και η Παναγιώτα Πανούση, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Αρκαδίας, η οποία περιέγραψε με αιχμηρό τρόπο το πλαίσιο μέσα στο οποίο εξελίσσεται η ενεργειακή πολιτική στη χώρα και την Ευρώπη. Στην ομιλία της, ανέπτυξε μια κριτική που ξεπερνά τα περιβαλλοντικά ζητήματα και επεκτείνεται στη γενικότερη κατεύθυνση της αγοράς ενέργειας, τον ρόλο της κυβέρνησης και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων αλλά και τις επιλογές που καθορίζουν την καθημερινότητα των πολιτών, θέτοντας στο επίκεντρο την ανάγκη συντονισμού και οργανωμένης αντίδρασης.
Η κα Πανούση κατηγόρησε την κρατική και ευρωπαϊκή πολιτική για το πλαίσιο απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και την πραγμάτωση της «πράσινης μετάβασης» ως εργαλεία που ενισχύουν την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος. Υπογράμμισε πως οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα και οι τοπικές κοινωνίες παραμένουν εκτεθειμένοι σε ένα μοντέλο που αντιμετωπίζει την ενέργεια ως εμπόρευμα και όχι ως κοινωνικό αγαθό, ενώ επισήμανε την ανάγκη για εναλλακτικό ενεργειακό σχεδιασμό που θα λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
Η κεντρική θέση της κα Πανούση ήταν ότι ο αγώνας για την προστασία της φύσης δεν μπορεί να είναι αποσπασματικός και τοπικιστικός, αλλά πρέπει να ενσωματωθεί σε ένα ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό σχέδιο που θα οργανώνει και θα καθοδηγεί τις λαϊκές αντιστάσεις. Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη να απαντηθούν οι πραγματικοί υπεύθυνοι για την ενεργειακή και κοινωνική κρίση, αντί να επικεντρώνεται το δημόσιο διάλογος σε επιφανειακά ζητήματα και τεχνοκρατικές λύσεις που δεν αγγίζουν τις ρίζες του προβλήματος.
Ακολουθεί η ομιλία:
